پس از مدت ها فرصتی پیش آمد که همنشین کلام وحی شوم.قرآن را در دست گرفتم.همه تن چشم شدم.این آیه آمد:«چون نزد مردم بی ایمان به آخرت،اهل ایمان خدا را به یکتایی یاد کنند؛آنان از ذکر حق سخت ملول و دلتنگ می شوند و هرگاه ذکر غیر خدا کنند؛خرم و دلشاد می شوند»(زمر/45)

به یاد خود افتادم و احوال خود. به یاد نمازهایی که با کسالت خوانده ام و اکراه هایم بر عمل خیر و در مقابل رغبت به...

ای کاش چنان می شدیم که ابراهیم وار(ان صلاتی و نسکی و محیای و مماتی للله رب العالمین) سر می دادیم.

ای کاش از آنانی بودیم که (اللهم اعوذبک من ذنوب اللتی تغیر النعم)سر می دهند.