سراپا اگر زرد و پژمرده ايم ولي دل به پاييز نسپرده ايم چو گلدان خالي، لب پنجره پر از خاطرات ترك خورده ايم اگر داغ دل بود، ما ديده ايم اگر خون دل بود، ما خورده ايم اگر دل دليل است، آورده ايم اگر داغ شرط است، ما برده ايم اگر دشنه دشمنان، گردنيم! اگر خنجر دوستان، گرده ايم؟! گواهي بخواهيد، اينك گواه: همين زخمهايي كه نشمرده ايم! دلي سربلند و سري سر به زير از اين دست، عمري به سر برده ايم
قیصر امین پور
دلیل اصلی نبود فیلم خوبه.فیلم خوب.برای آنهایی که گاو را به خاطر دارند و هنوز مهر هزاردستان در سینه هاشان هست و بیاییم نزدیکتر یاسهای وحشی و پرواز از اردوگاه و از کرخه تا راین و من ترانه ۱۵ سال دارم را دیده اند دیدن فیلم هایی که اول تا آخر آن یک داستان مسخره ی عشقولانه است واقعا کسل کننده و زننده است.اون روز داشتم به یه نوار درباره سینما امروز نگاه میکردم.احمد نجفی حرف جالبی زد:هر چی تو این ۲۳ سال رشته کرده بودیم تا به یه سینمای آرمانی برسیم در عرض چند سال پنبه شد.ملت ایران فیلم خوب را دوست دارند همان طور که آمار فیلم هایی چون خیلی دور خیلی نزدیک و بید مجنون و دیشب باباتو دیدم آیدا نشان می دهد.مردم فیلم خوب را میفهمند.
بگذریم.چند روز قبل دیشب باباتو دیدم آیدا رو دیدم.خیلی فیلم جالبی بود.رسول صدر عاملی توانایی های زیادی داره.نشون داده که درد جامعه رو میفهمه.و اینو می فهمه که تنها بزرگتر ها نیستند که فیلم تماشا می کنند. و نشون داده که بازیگرسازه.ولین بار قرعه به نام صوفی کیانی افتاد.
شخصیت های داستان خیلی عالی پرورده شدن:آیدا ساناز پدر و مادر آیدا
گذشته از همه صحنه ها تو یکی از صحنه ها ساناز به آیدا میگه:همه آدم ها برای خودشون یه یواشکی دارن.حتی آدم خوبا.من که خوشم اومد.ممنون آقا رسول
