سلام.بلندترین شب سال در کنار خانواده و در مقابل دیدگان هندوانه ای که سربریده خواهد شد مطمئنا می چسبد.رسم های ایرانی واقعا خیلی جالبند.یک شب به بلندای یلدا برای دور هم نشستن و گفتن و خندیدن.من که از الان کیف امشب رو می کنم شما رو نمی دونم.

قراره امشب اتفاقات جالبی بیافته.از قرار معلوم مردی با عبای شکلاتی هم به جشن چله ی نوجوانان تهرانی بره.جای ما شهرستانی ها خیلی خالی.

جایزه ادبی یلدا هم امشب برندگان خودشو می شناسه.فال حافظ هم که از یاد نمی ره.

ولی دلم برای اونایی می سوزه که شب یلدا رو روی کارتون و در کنار خیابان به سر می برن .تنهاشون نذاریم.                                                                                                یاحق

وقتی دلم هوایی امام رضا(ع) می شه ناخودآگاه مرغ دلم پر می کشه و میره به طرف مشهد.پرمیزنه و میره و میره تا می رسه.وقتی از دور گلدسته های طلایی رو می بینه در و مروارید چشماشو که برای امام رضا(ع) کادو آورده بیرون میاره .اذن دخول میگیره از شاه غریب نواز.وضوی دل می سازه از حوض فیروزه امام رضا.دلش نمی آد همین طوری وارد حرم بشه.میره و یه گوشه میشینه و زل میزنه به گنبد طلا.درد دل میکنه با اون آقایی که حتی آهو رو هم از درش دست خالی رد نکرد.فکرنمیکنه که از امام رضا حاجتشو میگیره مطمئنه که از امام رضا حاجتشو گرفته.

میره تا دور کعبه جانان طواف بکنه.زیارت نامه ای از عمق جان میخونه و دو رکعت عشق جاری میکنه.

دیگه وقت برگشتنه.دلش نمی آد همین جوری برگرده.وقت برگرشتن دل کوچیکشو گره میزنه به پنجره فولاد.گوش دل می سپاره به صدای نقاره خونه و جامی به زلال معرفت امام رضا(ع)از سقاخونه می نوشه و نگاهشو تقدیم می کنه به گنبد و گلدسته های امام رضا(ع).

زیارتت قبول کبوتردلم

                      

                          

                          بیا و محفل ما را تماشا کن

    من و دلتنگی و باران       که حیران تواندآخر  و امید تو را با خود

به این سو ها و ان سو ها ی تو در تو                در زیر چتر دوستیشان می برند

بیا و راه خانه دل را نشانم ده

که دیگر طاقت آوارگی را داده ام از کف

من تو را در نفس باد صبا می جویم

که سواری بر سیمرغ خاطره ها

وتو را در زلالی آب حیات می جویم

که می ایی و سیرابی برایم می آوری